« داوود مقامی » هنرمندیست که هر یک از ترانه هایش شاه اثری می باشد  و هوادارانش با صدای بی همتای او سالها زندگی کرده و زندگی می کنند.او برخلاف خوانندگان امروز که بیشتر تعریفشان را می شنویم تا صدایشان را،فقط با صدای خود و بدون هیچ تبلیغاتی در دل ما جایگاه ویژه ای دارد.بماند که چه مخالفت هایی از سوی کور اندیشانی که بر خود نام روشنفکر نهاده اند ؛ با او وهم سبکان او می شود.

      اگر تا امروز کسی صدای داوود مقامی را نشنیده به او پیشنهاد می کنیم  با  شنیدن ترانه های جان گداز این هنرمند ، دفتر تازه ای در زندگی خود باز کند  .

      مگر می شود کسی در دلش شور عشقی نهفته باشد و ترانه ی «دانم ای زیبا روزی...» را بشنود و دیوانه و دلبا خته ی این ترانه نشود؟

       دانم ای زیبا روزی ، بر مزارم بنشینی

       سر کنی آه و زاری ، گوشه ی غم بگزینی

       من به امید وصالت ، عمر خود دادم بر باد

       تا تو اکنون اینچنین بر ، خاک ماتم بنشینی

                                                رفته ام از یاد ،عمر بی بنیاد

                                                 در غم رویت ، داده ام بر باد

       ناله های مرا شنیدی ، همچو بخت از برم رمیدی

       پیش چشمان ژاله بارم ، با رقیبان من پریدی

                                                داده ام ای داد ، عمر خود بر باد

       به من بگو تا به کی ،با رقیبم می مانی

      به گوش او از وفا  ، قصه تا کی می خوانی

       چو بسته شد پای او ، همچو من در دام تو

       شبی ز خود از جفا ، ناگهانش می رانی                                                 

      مرده ام به این امید، که شاید به راه تو

      یک لحظه لا اقل ، تو به گورم نظر کنی(غزل)

       عبرت بگیر از عمر من ،چو من مکش از او دامن

      تو عهد خود با او مشکن

          نمونه ای از ترانه های« داوود مقامی» برای دانلود :

         

دانم ای زیبا روزی	وای از تو
نسیم آرزو	مرغ عاشق
آخدا	گریه چه حاصل
بهشت و جهنم	عزیز جون
آیا می شه روزی...	اگه یادش بره...
قاصد عشق	بی وفا
امشب که زغم دیوانه شدم	منصوره

 

     برای دانلود آهنگها راست کلیک کنید و سپس save target as را بزنید .

  از دوست عزیزمون مهدی بابت عکسها سپاسگزاریم.    

                            نسیم آرزو

      شوری دارد سرود آشنایی ، مهری باز آ حذر کن از جدایی

      رنج عالم نشسته بر دل من ، زان پیمانی که بستی و نپایید

      نسیم آرزو گذر کن از کنار کلبه ی من     

      بیا و لحظه ای نظر نما به کار مشکل من

      تو را ای صبح درد ، به رویم خنده های دلربا کن

      بمان تو بعد از این ، کنار من نگار خوشگل من

      به یاد آن شب زیبا ، که با هم مست و بی پروا ، به زیر نور مهتاب

      کنار چشمه ای تنها ، منو تو فارغ از غم ها ، نشسته خیره بر آب

      به دامانم چو می خفتی ، برایم قصه می گفتی ، ز دوران طلایی

      ولی آن عهد و آن پیمان ، به ناگه از چه رو ای جان ، همه شد نقش بر آب

      اکنون که بهشته و بهاره ، بلبل سر شاخه بی قراره ، باز آ تو به محفلم دوباره