![]() |
بانو «مهوش» را می توان یکی از مهربان ترین و مدرن ترین هنرمندان ایران نامید.این هنرمند دهه ی پنجاه میلادی در «بروجرد» زاده شد.که پس از ازدواج کار هنری خود را با یک ارکستر کوچک در تهران آغاز کرد ؛ که شوهرش «حسن زاده» نیز نوازنده ی ویلون این ارکستر بود.و سپس در «کافه جمشید» نخستین کاباره ی تهران به هنر خود ادامه داد.ایشان در چند فیلم نیز هنرآفرینی کرد که با استقبال زیادی از سوی مردم روبرو شد.اما افسوس که در جوانی و در یک تصادف جان باخت.هنرمند، جوان مرگ شد. این تصادف در خیابان باستان رخ داد ؛ که «علی تبریزی» نوازنده ی ارکستر و دو تن از دوستان نیز در اتومبیل بانو مهوش بودند.و صبح فردا ی آن روز در تاریخ ۲۷/۱۰/۱۳۳۹ ساعت شش پر طرفدارترین خواننده ی آن زمان در اثر ضربه ی وارده به مغز درگذشت.صدو بیست هزار نسخه از روزنامه هایی که این خبر را درج کردند به فروش رسیدند.در روز خاکسپاری دسته های مردم از شهر ری تا شاه عبدالعظیم برای بدرقه ی ایشان آمده بودند.تا به امروز این رکورد برای هیچ هنرمندی شکسته نشده. بانو مهوش پس از درگذشت دارایی زیادی را برای کودکان بی سرپرست و تهی دستان به جا گذاشت.و برای همه ی ما خاطره ی شیرین دورانی پر از شور و مستی. دارم می یفتم بابا جون بگیر منو حالم خرابه بابا جون بگیر منو والا ثوابه بابا جون بگیر منو مست شرابم امشب خیلی خرابم امشب روحش شاد ، یادش جاودان
منبع موزیک |
||||
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 12 دی1385ساعت 1:49 توسط مریم و مونا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
این وبلاگ یادواره ای از دوران طلایی موسیقی ایران و هنرمندان مردمی میهنمان می باشد.
باشد که نسل ما ارزش و جایگاه این هنرمندان را چون روشنفکران بی خرد کم و سبک نشمارد. زنده باد هنر،موسیقی،ترانه های مردمی و مرده باد آهنگهای تبلیغاتی امروز. مریم و مونا |
| استاد بهمن علائدین |
| آمار وبلاگ |
|
|
| قالب |
|
RSS
|